Chwasty

Chwasty określane są jako rośliny niepożądane z punktu widzenia człowieka. Ekologią chwastów, ich rolą w agrocenozie oraz metodami ich ograniczenia, praktycznymi aspektami stosowania herbicydów ich wpływem na środowisku zajmuje się nauka zwana herbologią (Herbos- zioło, chwast, zielsko). W przypadku braku ochrony roślin szkody powodowane przez chwasty są większe od szkód powodowanych przez choroby i szkodniki. Stąd też efektywność ochrony plantacji przed chwastami jest o wiele większa od efektywności ochrony przed chorobami i szkodnikami.

Ze względu na wymagania siedliskowe chwasty dzielimy na:
-Chwasty segetalne (polne)- te które występują na polach wśród roślin rolniczych, ich cykle życiowe odpowiadają zazwyczaj cyklom życiowym roślin uprawnych.
-Chwasty użytków zielonych- są to chwasty występujące na łąkach i pastwiskach, występując w niewielkich ilościach są często cennymi ziołami (krwawnik pospolity, mniszek pospolity).
-Chwasty ruderalne- występują na miejscach nieuprawianych: pobocza dróg, miedze, rowy przydrożne ich szkodliwość polega na tym że często są one żywicielami alternatywnymi dla chorób i szkodników atakujących rośliny uprawne, w tej grupie chwastów występuje sporo gatunków wieloletnich.

Podział chwastów na grupy biologiczne.

Chwasty dzielimy na samożywne i cudzożywne. Cudzożywne pobierają bezpośrednio z rośliny żywicielskiej bądź tylko wodę i sole mineralne (pasożyty zielone- posiadają chlorofil i są zdolne do asymilacji) lub wszystkie potrzebne im składniki pokarmowe potrzebne do życia (pasożyty bezzieleniowe- niezdolne do samodzielnej asymilacji). Chwasty samożywne dzielimy na : monokarpiczne (owocujące raz w życiu), polikarpiczne (owocujące wielokrotnie w ciągu cyklu życiowego). Monokarpiczne chwasty dzielimy na jednoroczne (ozime, efemerydy, zimujące, jare wcześnie wschodzące i jare późno wschodzące) i dwuletnie. Natomiast polikarpiczne chwasty (rozmnażające się generatywnie i wegetatywnie) dzielimy na rozłogowe, cebulowe, korzeniowo-odrostowe i korzeniowe.

Szkodliwość chwastów:

-konkurowanie z roślinami uprawnymi o światło, wodę i składniki pokarmowe
-pasożytnictwo i półpasożytnictwo
-możliwość przekrzyżowania się z rośliną uprawną
-chwasty zebrane wraz z roślinami uprawnymi mogą powodować obniżanie jakości produktów rolnych
-chwasty zebrane wraz z roślinami uprawnymi mogą powodować zatrucia pokarmowe ludzi i zwierząt (sporysz zbierany ze zbożem powodował w dawnych czasach masowe zatrucia)
-chwasty uczestniczą w rozprzestrzenianiu się chorób i szkodników roślin
-powodują wyleganie roślin oraz utrudniają zbiór
-podnoszenie kosztów produkcji (zabiegi odchwaszczające)
-obniżenie plonu

Sposoby rozprzestrzeniania się chwastów.

-anemochoryczne (z udziałem wiatru)
-antropochoryczne (człowieka)
-zoochoryczne (zwierząt)
-hydrochoryczne (wody)
-autochoryczne (mają aparaty które same rozrzucają nasiona)

Pozytywne działanie chwastów.

Niektóre chwasty działają pozytywnie na rośliny uprawne, np komosa biała i pokrzywa na ziemniaki, krwawnik pospolity na trawy, rumianowate na pszenice. Oczywiście oddziaływanie to objawia się gdy chwast występuje w niewielkich ilościach. Ochraniają również glebę przed erozją, wysuszeniem i zaskorupieniem, zatrzymują składniki pokarmowe w glebie, stwarzają korzystne warunki dla rozwoju pożytecznych mikroorganizmów.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.