|
|
Jesienią odwiedza sady w poszukiwaniu owoców (jabłka, grusze). Zimę (którą poprzedza intensywne żerowanie w celu zgromadzenia tłuszczu) przesypia w gawrze, która najczęściej mieści się w wykrotach, rozpadlinach, młodnikach (temperatura ciała spada do około 310C). Zauważono prawidłowość, że w Bieszczadach przeważają gawry powierzchniowe, natomiast w Tatrach ziemne (w szczelinach skalnych, jaskiniach). Tę samą gawrę wykorzystuje zazwyczaj kilka lat z rzędu. Podczas snu zimowego samica rodzi 1-3 młode (śmiertelność w pierwszym roku życia dochodzi do 50%), którymi opiekuje się przez 2 lata. Samce prowadzą samotniczy tryb życia, odbywają czasami nawet kilkuset kilometrowe wędrówki (ostatnimi laty pojedyńcze egzemplarze zawędrowały w okolice Grójca, oraz w rejon Kotliny Kłodzkiej).
Poważnym problem jest proces "udomowiania" niedźwiedzi (synantropizacja). Przestają one unikać ludzi, przyzwyczajają się że od człowieka mogą dostać jedzenie. Prowadzi to niebezpiecznych sytuacji, w których może dojść do zagrożenia życia człowieka. Należy pamiętać że niedźwiedź nie jest gapowatym misiem jakiego znamy z bajek. Jest to potężne zwierzę które uderzeniem łapy potrafi zabić konia. Na szczęście człowieka nie traktuje jako potencjalnej ofiary. Na Słowacji prowadzi się odstrzał niedźwiedzi, osobnik który przeżył postrzał może być bardzo niebezpieczny dla człowieka. Należy pamiętać że niedźwiedzie odbywają dalekie wędrówki i szansa spotkania takiego osobnika w Polsce istnieje. Niedźwiedź w odróżnieniu od większości innych drapieżników nie okazuje mimiką swego nastroju. Jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku oswojonych egzemplarzy w cyrkach czy ogrodach zoologicznych. Zwierzę w ograniczony sposób sygnalizuje zdenerwowanie co może prowadzić do niebezpiecznych wypadków.
|
|
|